آييد تا خدا شما را دوست بدارد . ) . اين رستگارى بزرگ موجب گشت كه بتوانم كتابى گرد آورم كه شامل مكارم اخلاق و محاسن آداب و اوامر پر ارج آن حضرت باشد كه خود فرمود : ( من از آن رو برانگيخته شدم كه : اخلاق كريمه و صفات ستوده و انسانى را در بشر بكمال رسانم و بپايان آرم » . و دانستن ( اخلاق ) مقدم بر عمل كردن است . و در كلمات امير مؤمنان ( ع ) سخنى يافتم كه حقيقت و رمز سير انبياء الهى را كه از مردم بطور كامل بريدن و به خدا پيوستن و از دنيا دل برگرفتن و بآخرت پرداختن است بيان ميدارد و ميفرمايد : و پيامبر ما محمد ( ص ) را در ميان انبياء بكمال مخصوص گردانيده و ما را به اقتداء و پيرويش ترغيب و تأكيد فرمود . امام ( ع ) سپس بعد از سخنى طولانى كه با مدعى دروغين كه دم از اميدوارى برحمت حق مىزند ولى به برنامه الهى عمل نمىكند چنين خطاب مىكند : به خدا دروغ مىگويد و گر نه چرا آثار اميد در عملش آشكار نمىگردد ، كه هر كس به چيزى اميد داشته باشد بدنبال آن مىشتابد ، مگر اميدوار به خدا و آن كس كه دعوى اميد برحمت حق مىكند و آثار اميد او در عملش ظاهر نميگردد و كوشش در وظيفه دينى ندارد ، و هر ترس و بيمى محقق و معلوم است مگر ترس از خداوند كه اگر ترس بنده از خداوند مسلم و معلوم بود هرگز گرد گناهان نمىگشت ، و نيز بنده اى كه از آفريده و بنده اى ميترسد به اين ترس خود چندان ترتيب اثر ميدهد كه به ترس از خداى نميدهد ، و بيم او از مردم نقد و حاضر است ، و در باره خداوند آفريدگار خود به تسويف و وعده برگزار مىكند ، و همچنين آن كس كه دنيا در ديده اش بزرگ و در دلش جايگاهى ژرف و عظيم باز كرده باشد آن را بر خدا برمىگزيند و به آن مىپيوندد و طوق بندگيش را بر گردن مىنهد ، و وجود پيامبر گرامى ( ص ) براى پيروى تو كافى است ، و در صفات و اعمال وى چندان دليل و نشانه هست كه ترا بر عيب و پستى دنيا ارشاد كند ، كه دنيا دامن از حضرتش برچيد و پايكوب ديگران گشت ، و هم